22 september, de zesde dag op Java
Hardlopen in de bergen
Het is vijf uur in de ochtend en de uitzending van de moskee is weer begonnen. Ik besluit gek te doen en een stukje te gaan hardlopen. Die workout wil ik natuurlijk wel vastleggen, maar dan blijkt dat mijn horloge niet aan de lader heeft gehangen. Ik hang hem er alsnog aan en wacht een uurtje. Ondertussen loop ik nog wat foto’s na.
Rond kwart over zes loop ik door het dorp naar boven. Ik groet iedereen die ik ken en begin aan mijn workout. Ik kies de route die ik eerder met Intan liep, naar de warmwaterbronnen. Dat valt vies tegen. Mijn hartslag schiet omhoog omdat ik alleen maar aan het klimmen ben. Door die steile helling ligt mijn tempo bijzonder laag.
Na de eerste tien minuten pas ik me aan en begin ik te wandelen. Met wandelen zit ik hier namelijk in dezelfde hartslagzone als wanneer ik op vlak terrein zou rennen, dus waarom niet. Na twintig minuten keer ik om. Bij thuiskomst is iedereen al wakker en kan ik lekker douchen. Voor de komende weken zet ik het hardlopen maar op een laag pitje, want een vlak stuk is hier nergens te vinden.
De eerste inkopen
Later die ochtend doen we nog een poging om geld op te nemen. Weer weigert de geldautomaat mijn pas. Ik kijk in de app en zie dat mijn bankpas op Europa staat. Heel vreemd, want ik was er echt van overtuigd dat ik hem gisteren op ‘wereld’ had gezet. Maar goed, ik zet hem om en nu lukt het wel. Ik neem ongeveer vijf miljoen roepia op, omgerekend zo’n 240 euro.
Met het geld op zak gaan we naar de bouwmarkt. Daar kopen we een wastafel voor het opvanghuis, wat cementblokken, cement en betonstaal. Het wordt allemaal bezorgd. De eerste uitgave is gedaan.
Terug naar Situ Bagendit
Na de bouwmarkt rijden we opnieuw naar Situ Bagendit. Ook dit keer maak ik beelden vanuit de lucht en daarnaast film ik de omgeving rond het meer.
Bij de koffiebranderij
Op de terugweg gaan we langs Karlina Roastery, een koffiebranderij in Garut. Ze hebben hier een terrein rond een loods in gebruik genomen, waar de koffiebonen van oogst tot eindproduct worden verwerkt. Inmiddels verkopen ze zelfs aan de internationale markt. De loods is heel netjes ingericht en de machines staan schoon en keurig opgesteld. De bonen worden hier niet met gas gebrand, maar met halogeenlicht en hete lucht. Er is ook een bar waar je koffie kunt drinken en bonen kunt kopen. We nemen plaats aan de bar en bestellen koffie.
Terwijl ik zit te drinken word ik in het Engels aangesproken door een van de medewerkers. Ik vraag of hij me wil uitleggen hoe al die machines werken. Vol trots toont hij het belangrijkste apparaat en laat hij me zelfs zelf een zakje koffiebonen verwarmen. Het hele proces doen we met de hand. Bij grotere hoeveelheden doe je alleen de eerste batch handmatig en daarna gaat het automatisch. De bonen komen allemaal uit de regio en elke boom heeft zijn eigen verhaal.
Alles netjes geleverd
Als we thuiskomen, blijkt alles wat we vanochtend besteld hebben netjes geleverd te zijn. Geweldig. Vlak voordat ik ga slapen komt de timmerman nog langs. Hij heeft een voorschot nodig om materiaal in te kopen voor de bedden. Netjes overhandigt hij een zeer professionele factuur en ik geef hem de aanbetaling.
Vandaag zijn dus de eerste spullen ingekocht met jullie geschonken geld. Supertof!
Bekijk de video van deze reisdag
Wil je niets missen van deze reis? Abonneer je dan op mijn YouTube-kanaal.
