20 september, de vierde dag op Java
Geen oog dichtgedaan
Ik denk dat ik door de koffie niet meer tot rust kwam. Om elf uur ’s avonds werd ik moe en dacht ik dat ik lekker ging slapen. Helaas lag ik om twee uur nog steeds wakker. Om drie uur begon de uitzending van de moskee en die duurde tot een uur of vijf. Je kunt het al raden. Ik heb letterlijk geen oog dichtgedaan. Het werd dus een zware dag.
Chilipepers plukken
Als de eerste arbeiders in de ochtend aankomen, zegt Budi dat we gaan oogsten. Ik loop mee op slippers. Voor iedereen hier is dat heel normaal, maar ik krijg het maar niet onder de knie omdat het zo glad is. Op de plantage vraag ik wat er geoogst moet worden en het blijken de chilipepers te zijn. Ik mag alleen de rode plukken, dus ik begin als een malle aan de pepers te trekken. Budi zegt dat ik het niet goed doe. Je moet ze met steeltje en al pakken. Na een peper of tien ben ik er helemaal klaar mee en ga ik wat filmpjes maken van de omgeving.
Later die ochtend moet Budi onverwacht terug naar Bandung. Er is iemand overleden in zijn naaste kring.
De kinderen uit het dorp
Rond het middaguur komen de kinderen uit het dorp naar het opvanghuis. Ik heb begrepen dat ze hier elke twee weken samenkomen om uit de koran te lezen en te eten. Daarna gaan ze weer naar huis met een presentje. Ik schuif aan en word gevraagd om de eerste maaltijd uit te reiken. Daarna mag ik ook de presentjes uitdelen.
Naar de warmwaterbronnen
Omdat Budi weg is, stelt Asep voor dat ik met zijn dochter Intan een wandeling maak naar de warmwaterbronnen, iets hoger gelegen. Ik heb nog geen slaap gehad, dus ik ga eerst nog even liggen. Na een uurtje sta ik op en laat ik Intan weten dat ik klaar ben voor de klim naar de warmwaterbronnen van Agrowisata Tepas Papandayan.
Vanaf het huis is het iets meer dan twee kilometer lopen met een hoogteverschil van 200 meter. Na ongeveer 50 minuten komen we aan. Het is een recreatiegebied waar je kunt baden in de warme bronnen en er is ook een kleine kampeerplek met tenten die je kunt huren. Het is vooral bedoeld voor toeristen die de vulkaan Papandayan gaan bezoeken.
Op het hoogste punt rusten we even uit en daarna gaan we naar het restaurantje om wat te drinken. Bij binnenkomst komen we de schoonzus van Asep tegen met haar jongste kind. Haar man blijkt hier te werken. Buiten zitten vriendinnen van Intan gezellig aan een tafeltje te kletsen. We bestellen wat te drinken en nemen plaats. Een van de vriendinnen schuift aan en oefent haar Engels op mij. We praten over waarom ik hier ben, wat ik doe en waar ik vandaan kom.
Na een half uur zijn onze drankjes op en keren we terug naar beneden. De schoonzus van Asep vraagt nog of ze ons met de scooter naar beneden zal brengen, maar ik geef aan dat ik lekker wil wandelen. Beneden aangekomen loop ik terug naar Rumah Singgah, eet wat en besluit vroeg te gaan slapen.
Bekijk een korte video van deze dag
Wil je niets missen van deze reis? Abonneer je dan op mijn YouTube-kanaal.
