23 september, de zevende dag op Java
Wennen aan het ochtendgebed
Het slapen gaat steeds beter. 8,3 uur geslapen! Heerlijk. Ik begin ook aan het ochtendgebed te wennen. Soms om drie uur, soms om vier uur begint de luidspreker, maar mijn brein laat zich er niet meer door storen. Ik word heel even wakker en slaap daarna gewoon weer door tot ik de zeven uur heb gehaald die ik minimaal nodig heb.
Op weg naar Leuwi Tonjong
Vandaag gaan we naar Leuwi Tonjong, een watervalletje bij het dorpje Jayamukti in Zuid-Garut. Het is een rit van zo’n twee uur, misschien wel meer. Ik houd de tijd niet echt bij, maar zo voelt het wel. Met Budi en Agung vertrek ik richting het zuiden. Ongeveer een uur voor aankomst stoppen we bij een restaurantje om eten mee te nemen. Bij het watervalletje is namelijk niets open, want het winkeltje daar gaat alleen in het weekend open.
Op een gegeven moment kunnen we zelfs de zee zien. Budi noemt het de Javazee, maar die ligt aan de andere kant van het eiland. Dit is de Indische Oceaan.
Na een barre tocht over een hobbelige, slechte weg komen we aan op de parkeerplaats. Naar mijn gevoel zitten we nog helemaal niet laag en dat klopt ook, want we moeten nog een afdaling van zo’n twintig minuten maken. Die is behoorlijk steil en een flinke aanslag op mijn knieën. Omdat Budi en Agung hadden aangegeven extra foto- en videoapparatuur mee te nemen, lopen we met z’n drieën als pakezels naar beneden. Mijn hartslag schiet weer omhoog, dus ik doe het rustig aan. De gedachte dat ik straks weer omhoog moet, probeer ik maar even opzij te zetten.
Picknicken bij het water
Beneden aangekomen zie ik een winkeltje waar nog aan gebouwd wordt, maar waar je toch al wat kunt kopen. Gelukkig maar, want we hebben eigenlijk te weinig water bij ons. Zes flesjes van 220 milliliter. Het valt me trouwens op dat bijna niemand hier drinkt, behalve ik. Maar goed, ik heb gewoon veel dorst.
We gaan zitten, pakken ons eten uit en picknicken langs het water. Vanaf de kant kun je het watervalletje niet van dichtbij zien, maar er ligt een klein trekvlot waarmee je dichter bij de val kunt komen. Eerst maak ik wat beelden vanuit de lucht, daarna maken we gebruik van het trekvlot.
De klim terug
Na ongeveer anderhalf uur keren we terug naar de auto. Dit keer met al onze spullen naar boven. Het is een zeer intensieve tocht en om de tien meter nemen we even pauze.
Halverwege ontdek ik dat ik beneden iets heb laten liggen. Een powerbank met een ingebouwd zonnepaneel, die ik op een steen had gelegd om te kijken of dat paneel echt werkt. Budi wil hem nog gaan halen, maar ik zeg nee. Laten we doorlopen. Het is me niet waard om nog een keer zo ver naar beneden en weer omhoog te gaan.
Boven aangekomen zijn we drijfnat van het zweet. We hadden schone kleren meegenomen omdat we dachten te gaan zwemmen, waar het uiteindelijk niet van kwam. De handdoek komt wel goed van pas om ons zweet af te drogen voordat we ons omkleden. Daarna stappen we weer in de auto, terug naar huis. Thuis krijg ik een kom bamisoep met ei en groenten, heerlijk na zo’n dag! Mijn benen voelen als lood, en ergens beneden ligt nu een powerbank op een steen in de zon te laden. Het was een zware dag. Nu eerst lekker uitrusten.
Bekijk de video van deze dag
Wil je niets missen van deze reis? Abonneer je dan op mijn YouTube-kanaal.
