Reisverslag | 24 september 2026 | Schoolspullen en een waterton

24 september, de achtste dag op Java

Schoolspullen uitdelen

Weer een goede nacht gehad, maar echt uitgerust voel ik me niet. Dat zal te maken hebben met die barre tocht naar de waterval van gisteren.

Begin van de week heb ik aan Budi laten weten dat ik nog langs de school in het dorp wilde waar ik twee jaar geleden ook ben geweest. Het leek me leuk om de kinderen weer een handje te helpen en van schoolspullen te voorzien. Om een uur of negen gaan we naar de winkels en koop ik (Intan doet het woord) genoeg schriften en potloden voor een hele klas, en de klassen zijn hier behoorlijk groot. Ook neem ik Indomilk melkdrankjes mee, in de smaken aardbei en chocola.

Gestapelde dozen Indomilk Kids-melkdrankjes in een winkel
Melkdrankjes voor de kinderen: aardbei en chocola

Samen met Agung deel ik alles uit. Schoolspullen uitdelen blijft mooi om te doen. De kinderen zijn zichtbaar blij met de cadeautjes. Helaas kan ik niet de hele school voorzien, maar dankbaar zijn ze zeker.

Schoolspullen uitdelen in een klaslokaal vol leerlingen in schooluniform
Uitdelen in de klas
Selfie van een lachende man in de schoolgang, met achter hem zwaaiende leerlingen in schooluniform, hun gezichten afgedekt met Javaanse maskers
De hele school komt even gedag zeggen

Langzaam begint er hoofdpijn op te komen. Terug thuis neem ik een paracetamol, drink ik veel water en ga ik even liggen.

Een waterton bestellen

Rijen blauwe watertonnen in een loods, met Budi en anderen ertussen
Keuze genoeg in de loods beneden in het dorp

Na een poging tot een dutje van ongeveer een uur gaan we weer op pad. We gaan beneden in het grotere dorp een waterton bestellen. Die is nodig omdat het water nu over een afstand van zo’n 200 meter door de straten en plantages naar het opvanghuis loopt. Er staat weinig druk op het water in het opvanghuis, en een ton van 1000 liter op bepaalde hoogte moet ervoor zorgen dat we in ieder geval een betere waterdruk hebben.

We bestellen de ton en laten hem thuisbezorgen. Voor de terugweg nemen we een andere route, die ongeveer een uur langer duurt. Van het autorijden word ik best snel moe, dus tussendoor doe ik af en toe mijn ogen dicht. Na een uurtje stoppen we bij een restaurant en eten we met z’n drieën, Asep, Budi en ik.

Na het eten gaan we echt naar huis. Ik vraag of het nog ver is. Nee, zegt Budi, nog maar tien minuten rijden. Prima. Thuis blijkt de waterton er al te staan, netjes bezorgd. Mijn hoofdpijn is er nog steeds, dus ik ga weer even liggen.

Blauwe waterton van 1000 liter, nog in plastic folie, naast het huis
Thuis staat de waterton al klaar

In mijn eentje naar boven

Witte tenten op een heuvel met uitzicht over het groene dal onder een bewolkte lucht
Uitzicht vanaf de tenten bij de warmwaterbronnen

Als ik weer een beetje ben bijgekomen, ga ik op zoek naar Budi. Hij is er met Asep vandoor, geen idee waarheen. Dus ik besluit dan maar in mijn eentje een stukje te gaan wandelen. De enige route die ik ken is die naar boven, naar de warmwaterbronnen, dus dat wordt het. Ik zet een workout op mijn horloge aan en begin aan het redelijk steile pad omhoog.

Bovenaan wil ik wat te drinken halen. Ik loop langs het eettentje, maar eigenlijk vind ik dat een beetje spannend. Elke keer als ik iets bestel, beginnen ze tegen me te praten. Dus ga ik maar bij de tenten zitten en geniet ik even van het uitzicht. Na tien minuten ben ik weer tot rust gekomen. Ik daal af en sluit me weer aan bij de rest, waar een heerlijke maaltijd op me staat te wachten. Gezellig met z’n allen eten we samen, waarna ik terugloop naar mijn verblijf om de dag af te sluiten en te proberen mijn hoofdpijn weg te slapen.


Bekijk de video van deze dag

Wil je niets missen van deze reis? Abonneer je dan op mijn YouTube-kanaal.

Kristian Kooijman
Kristian Kooijman
Artikelen: 47