27 september, de elfde dag op Java
Afscheid van Putri
Een rustig dagje vandaag, we hebben niet zoveel op de planning staan. Putri moet vandaag weer terug naar Jakarta, maar voordat het zover is rijden we eerst nog omhoog naar de warmwaterbronnen. Daarna brengen we Putri naar Garut, waar ze de bus pakt voor een rit van zes uur.
Garut ligt een stuk lager dan het opvanghuis. Terwijl we daar zijn begint het ontzettend hard te regenen. Bij ons boven is dat al maanden niet gebeurd. Het is bijna jammer dat al dat water hier beneden valt. Het opvanghuis staat midden tussen de plantages en daar is water hard nodig. In de dagen dat wij hier zijn is het er behoorlijk droog en stoffig. Veel gewassen worden daarom met de hand gesproeid en dat is best arbeidsintensief.
Brandblussers voor het opvanghuis
Het opvanghuis is gemaakt van bamboe en hout, dus je kunt je voorstellen dat het snel vlam vat. Aan brandpreventie doen ze hier in huizen nauwelijks. Met de Nederlandse regeltjes in mijn achterhoofd voelt het alsof er iets ontbreekt. In een opvanghuis waar straks kinderen verblijven wil je niet dat de boel affikt. Je wilt in ieder geval niet weggaan zonder erover nagedacht te hebben. Het leek me dus verstandig om brandblussers aan te schaffen.
Op de terugweg stoppen we bij een brandblusserdealer. Hij verkoopt en vult brandblussers vanuit zijn eigen huis. We nemen plaats in zijn woonkamer. Hij laat verschillende modellen zien. Poederblussers worden hier het meest gebruikt. We denken na over de aantallen en ik besluit vier brandblussers aan te schaffen, drie van 3 kg en een van 5 kg. Twee van 3 kg komen in het opvanghuis en die van 5 kg komt buiten bij de kookplek. De derde van 3 kg is reserve en blijft bij Asep thuis.
Als we gekozen hebben loopt hij naar achteren om de blussers ter plekke te vullen en te verzegelen. Blijkbaar mag hij dat als dealer. Het voelt een beetje raar aan dat je zoiets bij iemand thuis doet, maar deze jongen lijkt er wel verstand van te hebben. Gelukkig is Agung er ook bij. Hij is al van jongs af aan vrijwilliger bij de evacuatiehulpdienst in het dorp en weet het een en ander over noodsituaties en brandpreventie. Samen met Budi inspecteert hij de blussers voordat we ze meenemen. De verkoper legt ons haarfijn uit hoe het systeem werkt, hoe je het zegel makkelijk breekt en hoe je in geval van nood het beste blust. Die uitleg krijg je in een winkel niet. Ik vraag netjes om een factuur en daarna rijden we richting huis.
Zand in het donker
Onderweg halen we nog siomay met satésaus voor het avondeten, voor onszelf en voor de rest. Wanneer we thuis aankomen staat het eten al zo goed als klaar. We nemen plaats, maar ineens krijgen we een bericht dat het zand wordt geleverd. Dat zand is onder andere voor het beton van de waterton. We lopen ernaartoe. In het donker staat er een grote bakwagen vol zand in de straat. Twee medewerkers scheppen alles met de hand uit de bakwagen en daar zijn ze een klein uurtje mee bezig. We keren weer terug en beginnen aan onze maaltijd. Ik had bij het kraampje stiekem al wat siomay gegeten, dus veel trek heb ik niet meer. Na het eten keer ik terug naar het opvanghuis.
28 september, de twaalfde dag op Java
Een experiment met vasten
Ik weet niet meer of ik het al eerder schreef, maar Budi is al een paar dagen aan het vasten. Uit nieuwsgierigheid wil ik weleens kijken of ik dat ook volhoud. Voor mijn bolle lijf is een calorietekort sowieso geen gek idee. Dus doe ik mee. Een kanttekening, het is gewoon een experiment. Drinken doe ik wel, want het is hier warm en ik verlies veel vocht. Vanaf nu eet ik nog maar één keer per dag, ’s avonds zodra de imam om zes uur begint met het gebed.
Wandelen in plaats van hardlopen
Er staat een training op de planning. Coach Maurice heeft mijn schema aangepast aan de omgeving. Hardlopen is hier bijna niet te doen, want niets is vlak. Bij de minste looppas schiet mijn hartslag omhoog. Daarom wandel ik stevig door tot ik in een bepaalde hartslagzone zit. Ik loop weer de hoofdweg op en begin met het zwaarste stuk, de klim. En ja, ik weet maar één route naar boven en dat is naar de warmwaterbronnen.
Na de training neem ik een warme douche. Overdag is het water lekker warm, want de zon schijnt op een watertank die het opwarmt. Die tank staat overigens wel een stukje verderop en straks hebben wij onze eigen waterton. Na het douchen rust ik even uit en herstel ik mijn vochtbalans.
Bij de timmerman
In de middag brengen we een bezoekje aan de timmerman. Hij is al begonnen met het zagen en schaven van de planken voor de stapelbedden. Straks worden ze in het opvanghuis in elkaar gezet. Alles gebeurt met de hand.
Als we weer thuiskomen liggen Bica en Bocu languit op de scooter die ze zich inmiddels hebben toegeëigend. Een mooi einde van de dag.
Bekijk de korte video van deze dagen
Wil je niets missen van deze reis? Abonneer je dan op mijn YouTube-kanaal.
