29 september, de dertiende dag op Java
Als een halve zombie
Dag 13 alweer, het is 29 september en ik heb vandaag voor het eerst gevast. Het was op zich goed te doen, al moet ik zeggen dat ik daardoor wel een stuk minder actief ben dan normaal. Overdag loop ik als een soort halve zombie door de plantages. Heuveltje op, heuveltje af, rustig aan doen dus. Verder loop ik gigantisch achter met het schrijven van berichten, dus daar ben ik eigenlijk mee bezig. Op sommige dagen gebeurt niet veel dus combineer ik dat met een andere dag, wellicht kan ik zo een beetje inhalen.
Een muur die blijft staan
Vandaag zijn er twee aannemers bezig met herstelwerkzaamheden aan een muur die omgevallen is. Hiervoor hadden we vorige week materialen gekocht en ze kunnen gelijk aan de slag. Deze aannemers lijken wel te weten waar ze mee bezig zijn en ik zie dat ze een muur aan het bouwen zijn die niet meer om zou moeten vallen.
30 september, de veertiende dag op Java
Een wastafel en brandblussers aan de muur
De aannemers die gisteren de muur hebben hersteld, gaan er vandaag weer mee verder. Hij moet aan de bovenkant een beetje verstevigd worden en zodra ze daarmee klaar zijn, wordt de wastafel gemonteerd. In het opvanghuis ontbrak namelijk een wastafel waar je gewoon simpel je tanden kunt poetsen, je handen kunt wassen en alledaagse dingen kunt doen.
We maken meteen gebruik van de gelegenheid om de brandblussers op de juiste plek te monteren. Bij allebei de ingangen hangen ze nu netjes aan de muur, direct in het zicht. Hier word ik ontzettend blij van.
Glasvezel over de daken
In de middag hoor ik van Budi dat er twee heren van de telecom op bezoek zijn. Zij komen glasvezel aanleggen. Vorige week heb ik er wel over gehoord, maar ik wist niet dat het ook daadwerkelijk gerealiseerd zou worden. Ik vind het helemaal geweldig, want op dit moment doe ik alles op mijn 4G-bundel. Dat betekent dus ook het uploaden van video’s en dan gaat die bundel best wel snel op. Wanneer je in Nederland een glasvezelaansluiting operationeel wilt hebben, kan daar gewoon echt weken overheen gaan. Hier is het met een telefoontje gebeurd.
Ik loop naar het huis van Asep, want wat blijkt nou, ze gaan de bestaande glasvezellijn doortrekken naar het opvanghuis. Dat betekent dat er een kabel wordt gelegd, of eigenlijk opgehangen, vanaf het huis van Asep naar het opvanghuis. Hier gaan twee mannen mee aan de slag. Ik maak wat foto’s vanaf de grond en vanuit de lucht en zie hoe ze te werk gaan. Het is zo ontzettend raar om te zien dat hier eigenlijk alles maar kan. De kabel wordt namelijk niet ingegraven. Nee, deze wordt op hoogte van huis over huis over huis rechtstreeks naar het opvanghuis getrokken. Gewoon over de daken van de buren, gewoon door de tuinen. Alles kan hier gewoon.
Na een paar uur zie ik een van de heren op een bamboe trapje staan met een rol glasvezelkabel. Die is inmiddels helemaal vanaf het huis van Asep gekomen en hij hoeft nu nog maar een kleine 20 meter door de lucht af te leggen naar het opvanghuis.
Dan denk ik bij mezelf, en nu moeten ze dan nog een abonnement afsluiten om het live te krijgen. In Nederland is dat allemaal gescheiden. De installateurs komen graven en monteren en de provider levert je vervolgens internet. Maar hier is dat anders. Omdat het wordt doorgetrokken vanaf het huis van Asep, deel je eigenlijk het abonnement. Ze plaatsen een modem, sluiten de glasvezel aan en ineens zit ik midden op een plantage in een opvanghuis met glasvezelinternet. Allemaal binnen een dag geregeld. Het kan dus wel. Over de methode kun je nog vragen stellen, maar goed, als het werkt dan werkt het.
Al met al dus een ontzettend productieve dag. Fijn dat er een beetje schot in de zaak zit, maar helemaal tevreden ben ik nog niet. Want waar blijven nou toch die bedden?
1 oktober, de vijftiende dag op Java
Wachten op het prototype bed
Zoals je ziet maak ik nu alleen maar werkzaamheden mee en doe ik verder niet zo heel veel meer. Daarom is het misschien ook wel makkelijker om meerdere dagen te combineren in één verslag.
Ik ben inmiddels aan dag 3 van het vasten begonnen. Het gaat me goed af. Ik ben dan wel wat minder actief, maar het is goed vol te houden. Ik besefte dat ik de eerste week de hele dag door alleen maar kroepoek zat te eten, en dat is natuurlijk niet handig.
In de middag brengen we een bezoekje aan de timmerman om te kijken hoe het ermee staat. De voorraden stapelen zich op. Komende zondag moet er een prototype van de bedden klaar zijn.
Bekijk de video van deze dagen
Wil je niets missen van deze reis? Abonneer je dan op mijn YouTube-kanaal.
