4 oktober, de achttiende dag op Java
De klim naar de top
Het is vandaag zondag. Bij de Papandayan is een trailrunevenement gaande. In de ochtend maken we ons klaar en we gaan op de scooters richting de vulkaan. Zodra we daar aankomen, parkeren we de scooters en beginnen Budi en ik voorzichtig aan de klim naar boven. De zon schijnt vol op mijn rug. Ik heb een rugtas bij me met apparatuur, maar ik geef het niet op. Ondanks mijn lage energie bereiken we na een uurtje denk ik de top.
Het was een zware tocht, maar wel een bekende tocht. In 2024 heb ik dit ook gedaan met mijn gezin. Alleen was het toen 3 of 4 uur ’s nachts, omdat we ook de zonsopgang wilden meemaken. Geen zon dus ook geen hitte.
De schoonmoeder van Asep heeft boven een eigen winkeltje waar je ook wat kunt eten. Zodra we daar aankomen, helemaal kapot van het zweet, wordt mij iets te eten aangeboden. Niet onverstandig. Ik zet het vasten voor vandaag even opzij en neem een miesoep met ei aan en twee isotone drankjes. Budi gaat gezellig kletsen met de mensen daar en ik ga ondertussen wat beelden maken van de omgeving. Wanneer mijn accu’s bijna leeg zijn, keer ik terug naar het eettentje waar Budi zit en maken we ons klaar voor de weg terug naar beneden.
Achterop de motor naar beneden
De weg naar beneden gaat een stuk vlotter, maar ook hier merk je wel dat je ondanks je goede schoenen toch voorzichtig moet zijn. Na een klein half uurtje zijn we beneden aangekomen bij de scooter. Asep is met de andere scooter al naar huis gegaan, dus er staat er nog maar één. Ook hier zijn heel veel eettentjes waar je wat kunt eten en drinken. We nemen een bak koffie voordat we weer terugkeren naar huis.
Na het bakje koffie stapt Budi op de scooter en ik loop naar de weg. Ineens staat er een motor voor me, een gare naked bike zonder koplamp, en ik heb het donkerbruine vermoeden dat ik bij hem achterop moet gaan zitten. De scooter waar Budi op zit is namelijk niet echt geschikt om met mijn bolle lijf de heuvel af te rijden. Als we dat wel doen, en dat hebben we een paar dagen eerder al gedaan, dan moeten we onderweg stoppen om de remmen af te laten koelen. Ik stap bij de beste man achterop en we rijden bergafwaarts terug naar het dorp van Asep. Het is ongeveer 8 km rijden, zag ik. Ik had per ongeluk mijn workout nog aan laten staan, die heb ik natuurlijk wel weer ingekort. Beneden aangekomen geef ik de man wat geld en hij is superblij. We brengen de scooter terug naar Asep en we gaan even uitrusten bij het opvanghuis.
Het plateau voor de waterton
Wanneer we bij het opvanghuis aankomen, zien we de aannemers nog druk bezig met het plateau voor de waterton. Het ziet er goed uit. Ik ben blij om te zien dat we wat resultaat krijgen. Het plateau is zo goed als af en waarschijnlijk gaan ze er morgen beton op storten. Na het uitharden van het beton kunnen ze de waterton plaatsen en aansluiten. We zouden nog een bezoek brengen aan de timmerman om te kijken hoe het ervoor stond en naar het prototype te kijken, maar hij bleek niet thuis te zijn. Jammer, want ik had het graag willen zien. Morgen weer een dag. Omdat we niet meer weggaan, ga ik nog eventjes een uurtje proberen te slapen.
Eten met de hele familie
Na een uurtje uitgerust te hebben, maak ik me klaar voor het avondeten. We zijn uitgenodigd om bij Agus thuis gezellig te eten met de hele familie. Agus is, voor zover ik heb begrepen, de oudste broer van de vrouw van Asep. Ik had hem al een paar keer gezien, want iedereen woont hier op maximaal 100 meter van elkaar vandaan, dus dan snap je het wel. Met het winkeltje van Asep in het middelpunt is het hier echt een plek waar iedereen samenkomt om gezellig te kletsen, te zitten, te eten of gewoon koffie te drinken. Bij het huis van Agus wordt voor de deur een groot kleed neergelegd. Daar wordt al het eten op uitgestald en we kunnen gezellig met z’n allen in een kringetje genieten van een heerlijke maaltijd.
Het begin van het einde
Na het eten ben ik hier weer teruggekeerd en heb ik sindsdien alleen nog maar artikelen zitten schrijven om een beetje in te halen. Ik liep 3 of 4 dagen achter, misschien zelfs 7, ik weet het niet. Het doet me goed dat jullie de verslagen zo aandachtig lezen. Ik krijg echt leuke reacties op Facebook!
We realiseren ons dat we over 5 dagen alweer beginnen aan de terugreis naar Nederland. We blijven eerst nog een nacht bij de moeder van Budi en de laatste dag voor het vliegen zitten we in een hotel in Jakarta. Voor die tijd wil ik de bedden nog zien. Ik moet daar namelijk nog al het beddengoed voor kopen en dat wil ik niet op het laatste moment doen.
Tot zover deze dag.
Bekijk de video van deze dag
Wil je niets missen van deze reis? Abonneer je dan op mijn YouTube-kanaal.
